De laatste nacht; spanning

Een vreemde cocktail van emoties heeft zich deze laatste dag, laatste uren, laatste ogenblikken van mij meester gemaakt. Enerzijds ben ik klaar voor alles wat komen gaat. De gehele voorbereiding is nagenoeg perfect geweest. Ok, een enkele blaam: het vergeten van de afspraak met mijn oma Ria. Maar gelukkig heb ik vanmiddag de gemaakte schade als ambachtelijke timmerman hersteld. 

Ik heb zelfs vanavond iets gedaan wat ik niet eerder in mijn gekke leventje deed: het voorlezen van een kind voor het slapen gaan als laatste opdracht.  Deze eervolle gebeurtenis dragen wij beiden ons leven mee, want hoe bijzonder waren die verhalen van uw vader of moeder aan uw kinderbed. Nooit zal dat kleine binkie van vanavond vergeten dat ik hem heb voorgelezen en deze gedachte zal mij daardoor ook nooit meer verliezen. Inmiddels slaap hij. Ik niet, ik probeer mijn gevoel te beschrijven want hoe goed de voorbereiding ook was, hoe chil ik me voel; what the fuck ga ik in hemelsnaam doen? Er staan negen angstig lege maanden aan de rand van mijn bed. Geen idee wat te doen en hoe deze niet te versmaden periode in wordt gekleurd. Kon de tijd maar een kleine sprankelende tip van de sluier oplichten middels een verhaaltje aan dit eenpersoonsbed waar ik in lig. Dan kon de slaap, heel misschien, mij wel vatten. 

Xm 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.