Beijing: lachen met vooroordelen

Mijn grote en kleine rugzak, en een plastic tasje met nep Pringles, noodles, oploskoffie en een fles water staan naast me; dit is alles wat ik heb, een heerlijk gevoel. Ik zit in wachtruimte één op het Centraal Station te Beijing. Tien dagen geleden kwam ik aan in deze wereldstad gevoed met vooroordelen. Goed, ik ben er inmiddels achter: ze spugen op straat nadat ze eerst duidelijk hoorbaar rochelen en soms klonk dat zo onuitstaanbaar dat ik inwendig kokhalsde. Ook aan het luidruchtig smekken en smakken – in stille ruimtes – kon ik niet wennen, een hoge mate van irritatie tot gevolg. Maar ik temde mijzelf, altijd weer, want wanneer voor westerse normen een gewoonte onsmakelijk klinkt, betekent niet dat smekken en smakken (met speeksel en geprakt eten zichtbaar op de onderlip) als een op hol geslagen lama, onsmakelijk is. En terwijl ik op mijn handen zat om niet tot fysiek geweld over te gaan, bedacht ik: hier is duidelijk sprake van een door cultuur bepaald verschil in opvattingen omtrent het produceren van smekgeluiden en daar dien ik als open mind, en wereldreiziger, luchtig en ontspannen mee om te gaan. Maar godverdomme wat had ik die smekkende smakker graag op zijn bek willen timmeren. “Beijing: lachen met vooroordelen” verder lezen

Treinrit 3 Beijing Ulaanbaatar

Treinreis 3: Beijing Ulaanbaatar 

De spoorbreedte in Mongolië en Rusland is anders dan in China en de rest van de wereld. Daarom moeten de onderstellen worden vervangen, een traag en slopend proces, maar het gebeurt wel ieder dag opnieuw.

Live verslag uit Beijing: de Verboden Stad

Van 1 tot 8 oktober is het nationale feestweek in China. Reisorganisaties raden af naar Beijing te komen, omdat zo’n beetje iedere Chinees in de prachtige hoofdstad is. Maar feestweek of niet ik laat me niet tegenhouden en bezoek de Verboden Stad …