Fragment uit Dagboek van een eeuwig 27-jarige

Door M.H.R. Puttmann
Leestijd: acht minuten.

Zondag 3 juni, late tijd.

Lichtgevende wattenstaven aan het plafond, een groezelig tapijt en vier barkrukken met slijtageplekken. Op het bureau liggen schriften, pennen, volgeschreven papieren. Mijn gitaar slaapt op de bank naast drie lege pizzadozen. In plaats van bord op schoot en Studio Sport plof ik op bed; wat de fuck is er het afgelopen weekend gebeurd? Als dit een voorbode wordt van hoe de rest van mijn leven zich ontwikkelt dan kan ik het best de trein terug naar China nemen en daar in een sport- /strafkamp proberen tafeltenniskampioen te worden. Dan trilt mijn mobiel, ik zoek en lees haar naam in het scherm: dat kan er ook wel bij.

Het begon donderdag met een bezoekje aan de huisarts. Terwijl zij met loep en zaklamp – leuk woord in dit verband – de za(a)k onderzocht, vroeg ik me af hoeveel piemels zij in haar leven heeft onderzocht, en vastgehouden, “Fragment uit Dagboek van een eeuwig 27-jarige” verder lezen